χώρα θαυμάτων;

 

 

συνήθως τις κυριακές, όταν φτάνω στο πατρικό μου, βρίσκω στο τραπέζι της κουζίνας ένα μικρό χαρτάκι που γράφει ‘έfαgε-ίpιε’. είναι από την κυρία που προσέχει τη μαμά μου, που μ’ ενημερώνει ότι δε χρειάζεται ν’ ανησυχώ για το πρωινό της χάπι, μιας και το πήρε ήδη. μου θυμίζει τις οδηγίες χρήσης που βρίσκει η αλίκη κάθε φορά που μπαίνει σ’ εκείνο το σπιτάκι, με τις οποίες μπορεί να γίνει οσοδήποτε μεγάλη ή μικρή θέλει, αρκεί να καταναλώσει την ανάλογη ποσότητα της παράξενης λιχουδιάς.

 

δεν ζω σε παραμύθι. το μήνυμα δεν είναι για μένα. δεν μπορώ να μεγαλώσω τόσο ώστε όλα τα προβλήματα να μοιάσουν επιτέλους μικρά και αμελητέα. δεν μπορώ να μικρύνω τόσο ώστε να εξαφανιστώ, όπως θυμάμαι να θέλω κάποτε. να χαθώ σε μια μικρή μαύρη τρύπα, ν’ ακουστεί ένα ήσυχο ‘πλινκ’ και να εξαϋλωθώ.

 

μένω λοιπόν εδώ, να μετράω τον χρόνο σε λιωμένα ρολόγια, να περιμένω πρόσκληση σε τσάι από τον τρελό καπελά, να βλέπω χαμόγελα στον ουρανό όταν το φεγγάρι έχει τις καλές του.

 

Alice

και ξέρεις, ε, καμιά φορά αυτό το ‘off with her head!’ δεν ακούγεται τόσο απειλητικό…

Advertisements

3 thoughts on “χώρα θαυμάτων;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s