άγκυρες

έβλεπα μεταξύ άλλων την φροϊλάιν σνάιντερ, στο ‘καμπαρέ’ να απαρνιέται τον όψιμο έρωτα της για τον εβραίο αρραβωνιαστικό της, χερ σουλτζ, μιας και δεν μπορούσε ν’ αφήσει τα φτηνά δωμάτια που νοίκιαζε και να φύγει μαζί του σε μια λιγότερο ρατσιστική κοινωνία από το προπολεμικό βερολίνο. εξηγούσε πως είχε επιζήσει από τον ‘μεγάλο’ πόλεμο, την πείνα και την φτώχεια χάρη σ’ αυτά και θα επιζήσει ξανά, ό,τι άλλο κι αν της προέκυπτε. δεν τον παντρεύτηκε λοιπόν, αυτός μετακόμισε σε μια άλλη πανσιόν και το ενδιαφέρον του συγγραφέα έφυγε από πάνω τους.

εγώ έμεινα λίγο παραπάνω να τους σκέφτομαι. μια λέξη μου ήρθε στο μυαλό: άγκυρες. βαριές, σιδερένιες, με κάμποση σκουριά. να γαντζώνονται με πάθος στο βυθό, να καταστρέφουν τα κοράλια, να έχουν γραπωθεί στο δέρμα μας με σκληρούς χαλκάδες που σκίζουν τη σάρκα και μας ματώνουν σε κάθε προσπάθεια απεγκλωβισμού. προφασίζονται πως μας προστατεύουν από τα ρεύματα και τους κινδύνους της ανοιχτής θάλασσας, αλλά στην πραγματικότητα μας αφήνουν να βαλτώσουμε στον βούρκο της καθημερινότητας. δουλίτσες, σπιτάκια, αυτοκίνητα, αγαθά, σχέσεις, πράγματα. άγκυρες.

νιώθεις ασφαλής στον μικρόκοσμο σου; στα φτηνά δωματιάκια που σ’ έσωσαν από τον μεγάλο πόλεμο; στο πυρηνικό σου καταφύγιο; φοβάσαι μην πεινάσεις εκεί έξω; απαρνήσου έναν έρωτα λοιπόν, για το γλυκό σου καβουκάκι. μείνε πάντα εδώ, αραχνούλα, να φτιάχνεις ιστούς που εύκολα θα ξεσκίσει ένα άσπλαχνο χέρι. μην κοιτάς τα αποδημητικά που πετάνε στους χαοτικά μαγικούς σχηματισμούς τους. οι άγκυρες είναι βαθιά βαθιά ριζωμένες στην ψυχή σου, θα φύγει λες ένα κομμάτι της αν πας να τις κόψεις.

Image

μ’ αρέσει να φαντάζομαι πως αν δεν είχα όλες αυτές τις υποχρεώσεις που με κρατάνε εδώ, θα έμπαινα στο πρώτο αεροπλάνο με μια μικρή βαλίτσα, αναζητώντας την περιπέτεια σ’ ένα άλλο κομμάτι αυτού του πλανήτη. μ’ αρέσει να κατηγορώ τις άγκυρές μου πως με τραβάνε στον βυθό και με πνίγουν. βγάζω έτσι την αλήθεια από το οπτικό μου πεδίο, δεν κοιτάω προς το μέρος όπου έκρυψα τους φόβους, τις ανασφάλειες και την άρνηση να ξεβολευτώ. δεν ξέρω τι θα άλλαζε αν δεν τα είχα όλα αυτά. και δεν θα μάθω κιόλας.

αυτές οι άγκυρες ήσαν μια κάποια λύσις.

Advertisements

3 thoughts on “άγκυρες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s