βαρύτητα

είναι κάτι μέρες που σαν να ξεφουσκώνει το μπαλόνι και πέφτεις σε μια κάθετη γραμμή χωρίς φρένο. δεν είναι άσχημα. μαθαίνεις να το αγαπάς. τη ζάλη της απότομης καθόδου. το αναπόδραστο της πρόσκρουσης. τη νομοτέλεια του σμπαραλιάσματος. χαλαρώνεις και το παρακολουθείς να συμβαίνει. σαν ταινία. 

αν έχεις απομακρυνθεί από το δίχτυ σου (ασφαλείας το λένε κάποιοι) έχει πιο πολύ σασπένς. μπορεί και να σπάσεις σε κομματάκια. πολλά κομματάκια. χωρίς τη στρογγυλάδα ενός καλοκομμένου παζλ που θα μπορέσει να ξανακολληθεί.

αν έχεις ανέβει πολύ ψηλά, μπορεί και να πυρακτωθείς κατά τη διάρκεια της πτώσης. θα το αναλάβει η ατμόσφαιρα αυτό. θα λάμψεις για μια τελευταία φορά, θα σε χαζέψουν τα μυρμηγκάκια στο έδαφος και δεν είναι σίγουρο ότι θα μείνει κάτι να φτάσει μέχρι τη γη. μπορεί ακόμα και να εξαϋλωθείς. εντυπωσιακή προοπτική. αλλά πρέπει να ‘χεις φτάσει πολύ ψηλά για να το πετύχεις.

αν δε συμβεί τίποτα από τα παραπάνω, απλά τρως τα μούτρα σου.

σηκώνεσαι, τινάζεις τη σκόνη, βάζεις τη μάσκα αδιαφορίας/μη-πόνου/όλα-καλά-μην-ανησυχείτε και προχωράς. τρεκλίζοντας. αλλά προχωράς. μαζεύεις τα υλικά για να φτιάξεις το επόμενο αερόστατο. δεν το βάζεις κάτω.

Image

 

κάποια στιγμή, μπορεί και να πάψεις να μιλάς στον εαυτό σου στο β’ ενικό πρόσωπο. 

Advertisements

5 thoughts on “βαρύτητα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s