κέντρο

φαντάσου ένα τετράγωνο κομμάτι ξύλου, ας πούμε 3×3 μέτρα, όχι πολύ παχύ, αλλά αρκετά δυνατό ώστε να αντέχει ένα κάποιο βάρος χωρίς να σπάει.

το ξύλο αυτό στηρίζεται πάνω σε μια σφαίρα από απροσδιόριστο υλικό, που αν καταφέρει να φωτιστεί από κάτι, απλώνει όμορφους ιριδισμούς στον χώρο. ας πούμε ότι η διάμετρός της είναι περίπου 50 εκατοστά.

η σφαίρα βρίσκεται κάτω από το κέντρο βάρους του ξύλου που λέγαμε, άρα δεν φωτίζεται και πολύ συχνά, άσε που δεν φαίνονται οι ιριδισμοί όταν βρίσκεσαι πάνω στο ξύλο.

πάνω στην ξύλινη επιφάνεια βρίσκομαι εγώ. προσπαθώ να μείνω όσο πιο κοντά γίνεται στο κέντρο, ώστε να μην διαταραχτεί η ασταθής ισορροπία της σύνθεσης και βρεθώ στο κενό. δεν είναι εύκολο. υποχρεώσεις, βάρη και εκκρεμότητες με τραβάνε πότε απ’ τη μια και πότε απ’ την άλλη. η περιέργεια με ωθεί να φτάσω στην άκρη και να δω τι υπάρχει πέρα από το ξύλο, κάτω από την επιφάνειά μου.

έχω προσπαθήσει να συρθώ μέχρι την άκρη και να ρίξω μια ματιά προς την σφαίρα, να δω κι εγώ τους ιριδισμούς, αλλά μετά γέρνουμε όλοι μαζί προς τα κάτω.

κυριαρχεί η αυτοσυντήρηση. επιστρέφω στο κέντρο βάρους μου.

όταν το βλέπει κανείς όλο αυτό από ψηλά, έχει υποθέτω ενδιαφέρον ως χορογραφία. εδώ, χαμηλά, δεν έχει τόση πλάκα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s