no milano

ξεκινήσαμε ένα θεατρικό παιχνίδι, κι έπρεπε να πούμε το όνομά μας και κάτι που να θέλουμε πολύ. ακούγοντας την οδηγία, και με δεδομένο ότι δεν θα έλεγα σ’ ένα τσούρμο αγνώστους ότι δεν θέλω να πεθάνω μόνη μου ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι, σκέφτηκα να πω ότι με λένε κόκκινη έρημο και θέλω να πάω […]

τελειότητα

δεν έμοιαζε τέλεια η μέρα όταν την έζησα, δεν μπορώ καλά καλά να την τοποθετήσω χρονικά σε συγκεκριμένη περίοδο. είναι κρυμμένη σ’ ένα πολύ γενικό παλιά, κάπου πριν αρχίσει η ζωή να γίνεται περίπλοκη, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. μάλλον χειμώνας, μάλλον κρύο, σίγουρα λιακάδα. έχουμε αυτοκίνητο, κατεβαίνουμε προς τη θάλασσα, φτάνουμε σε απροσδιόριστο σημείο […]

αποτύπωμα

έχω πάντα την ίδια ένσταση, ότι οι στιγμές που αξίζει να καταγραφούν, δεν χωράνε σε καμία οθόνη, κάμερα ή ψηφιακή αποτύπωση. δεν κλείνεται η ομορφιά σε λίγα πίξελ, ούτε η φρίκη τρυπώνει ολόκληρη στο κάδρο του εικονολήπτη. κι αν αυτό το τελευταίο το μετράμε στα θετικά της ανεπάρκειας, το άλλο είναι μειονέκτημα γερό στον πόλεμο […]

κανονικά

οι γείτονές μου είναι κανονικοί άνθρωποι. ξέρεις, απ’ αυτούς που πάνε στη δουλειά τους το πρωί, επιστρέφουν, τρώνε και χαζεύουν στην τηλεόραση. στις εθνικές γιορτές βάζουν τη σημαία με περηφάνια στο μπαλκόνι. να φανταστείς, ανακαίνισαν πρόσφατα το σπίτι τους κι έβαλαν στα καινούρια κάγκελα τους δύο κρίκους όπου στερεώνεται ο ιστός. πηγαίνουν στο σούπερ μάρκετ, […]

βιογραφία

καμιά φορά, ενώ περπατάω στους δρόμους αυτής της πόλης, βλέπω την ιστορία της ζωής μου σαν βιβλίο. μου αρέσει να βάζω και λίγο δράμα μέσα, έτσι, για να γίνει πιο πιασάρικη η ταινία που θα βασιστεί στη βιογραφία μου. με βλέπω με τα μάτια του δημιουργού, με την αποστασιοποιημένη συμπάθεια που δείχνει ο συγγραφέας στους […]

έλα

έλα να μιλήσουμε για την απώλεια. για τις άδειες μέρες που κλείνεσαι στο καβούκι σου και περιμένεις να περάσουν. για τη λύπη που κρύβεις σε χαμόγελα. για τον πόνο που δεν μπορείς να μοιραστείς γιατί τον θες, έστω αυτόν, δικό σου. έλα να πούμε για πληγές που θες να ξεχάσεις. για ουλές που συντηρείς κάτω […]

το χέρι της νίκης

σε μια από τις επισκέψεις μου στο λούβρο, ανήκα σ’ ένα γκρουπ με ξεναγό. η καλή κυρία λοιπόν, μας ενημέρωσε ότι στις ανασκαφές που ακολούθησαν την ανακάλυψη του αγάλματος της νίκης στη σαμοθράκη, βρέθηκε μέρος της παλάμης του. οι αρχαιολόγοι θεώρησαν ότι δεν είχε νόημα να εκτίθεται μόνη της στο μουσείο του νησιού μια παλάμη ενώ […]

hope, hopper, grasshopper

κάθομαι σε μία σχετικά άβολη καρέκλα, στο μικρό μπαλκονάκι του δωματίου μου. από κάτω ο κεντρικός δρόμος φέρνει ένα συνεχές βουητό που, αν προσπαθήσω λίγο, μπορώ να με πείσω ότι είναι ήχος από κύματα, μια φθινοπωρινή μέρα σ’ ένα νοικιασμένο δωμάτιο πάνω απ’ το λιμάνι. αποφεύγω να κοιτάξω κάτω. δεν φοβάμαι μη ζαλιστώ. φοβάμαι που θα δω […]

αχαριστία

περνάνε οι μέρες ανώδυνα. δεν μου αρέσουν οι ανώδυνες μέρες, γιατί το άλλο τους όνομα είναι το αδιάφορες. και πώς αλλιώς; αν οι μέρες δεν σε σημαδεύουν, είναι γιατί κυλάνε σαν σε μακρινή κοίτη, μόλις που ακούς το κελάρυσμα. αν όμως δεν βρέξεις τα πόδια σου, πώς θα περπατήσεις πάνω στο νερό; περνάνε οι μήνες χωρίς […]

χόβερκραφτ

δεν θα καταφέρω να σου το περιγράψω σωστά, αλλά είναι λίγο σαν να κυκλοφορώ λίγα εκατοστά πάνω από το έδαφος, σαν να βρίσκομαι σε χόβερκραφτ. έχει πλάκα. κουνάει λίγο, όταν έχει ρεύμα, ο αέρας μου παίρνει τα μαλλιά, δεν βλέπω και πολύ καλά πού στο καλό πηγαίνω, δεν είναι κανείς στο τιμόνι. αλλά είναι ωραία. είναι […]